Ravioli ze szpinakiem i wędzonym serem

 

Ravioli ze szpinakiem i wędzonym serem – przepis na domowe ravioli krok po kroku

Ravioli ze szpinakiem i wędzonym serem to idealny pomysł na domowy, bardziej wyjątkowy obiad. Nie jest to danie „na szybko”, ale jeśli szukasz przepisu na ravioli od podstaw – jesteś w dobrym miejscu. W tym przepisie pokazuję, jak zrobić ravioli krok po kroku, z prostych składników i bez zbędnego kombinowania.

Dlaczego warto zrobić ravioli ze szpinakiem i wędzonym serem?

Szpinak nadaje farszowi lekkości i świeżości, a wędzony twaróg robi cały efekt – dodaje wyrazistego, lekko dymnego smaku. To połączenie sprawia, że domowe ravioli smakują jak z dobrej restauracji, ale robisz je u siebie w kuchni.

---

Ravioli ze szpinakiem i wędzonym serem – składniki

Porcje: 6
Czas przygotowania: ok. 1,5 godziny

Ciasto na ravioli:

• 300 g mąki

• 1 jajko + 2 żółtka

• szczypta soli

• 1 łyżeczka oliwy

Farsz do ravioli:

• 250 g szpinaku

• 250 g wędzonego twarogu

• 1 ząbek czosnku

• 1 nieduża cebula lub szalotka

• 1 łyżka masła

• 1 łyżka oliwy

• sól, pieprz

Do podania:

• masło

• listki szałwii

• parmezan

---

Jak zrobić ravioli ze szpinakiem i serem – przygotowanie krok po kroku

1. Przygotowanie ciasta na ravioli

Na stolnicy usyp kopiec z mąki i zrób wgłębienie. Wbij jajko i dodaj żółtka oraz sól. Wyrabiaj ciasto, aż stanie się gładkie i elastyczne. Pod koniec dodaj oliwę.
Zawiń w folię i odstaw na 30 minut.

2. Farsz szpinakowo-serowy

Na patelni rozpuść masło z oliwą. Dodaj drobno pokrojoną cebulę, czosnek i szpinak. Smaż, aż odparuje nadmiar wody.
Po przestudzeniu wymieszaj z wędzonym twarogiem. Dopraw solą i pieprzem.

3. Formowanie ravioli

Ciasto rozwałkuj bardzo cienko i podziel na dwa płaty. Na jednym układaj porcje farszu w równych odstępach.
Przykryj drugim płatem, dociśnij i wycinaj ravioli (np. radełkiem).

4. Gotowanie ravioli

Zagotuj wodę, dodaj sól. Wrzuć ravioli i gotuj około 1–2 minuty od momentu wypłynięcia.

5. Podanie

Na patelni rozpuść masło. Gdy zacznie się lekko złocić, dodaj szałwię i smaż krótko, aż będzie chrupiąca.
Dodaj ravioli, delikatnie wymieszaj i podawaj z parmezanem.

---

Wskazówki – jak zrobić idealne ravioli

• Ciasto powinno być bardzo cienkie – to klucz do delikatnych ravioli

• Możesz użyć gotowego ciasta na makaron, jeśli chcesz skrócić czas

• Wędzony twaróg możesz połączyć z ricottą, jeśli chcesz łagodniejszy smak

• Ravioli najlepiej smakują świeżo po ugotowaniu

---

Ravioli ze szpinakiem i wędzonym serem – z czym podawać?

Najprostsza opcja to masło i szałwia, ale ravioli świetnie sprawdzą się też z:

• lekkim sosem śmietanowym

• klasycznym sosem pomidorowym

• oliwą i czosnkiem

---

Podsumowanie

Ravioli ze szpinakiem i wędzonym serem to świetny przykład, że z prostych składników można zrobić coś naprawdę wyjątkowego. Jeśli szukasz sprawdzonego przepisu na domowe ravioli – ten przepis zdecydowanie warto zapisać.

Raz spróbujesz i bardzo możliwe, że już zostanie z Tobą na stałe:) 

Bułki jak ciabatta

Pewnego dnia zabrakło w domu chleba. Czekać na wyrastanie zakwasu i wyrabianie ciasta nie miałam ochoty, ale zato bardzo chciałam spróbować czegoś nowego. Postanowiłam więc, że upiekę ciabatty. Okazały się strzałem w 10! I co ciekawe, jedna, która jakimś cudem przetrwała, na 3 dzień wciąż była miękka. Przy następnym podejściu dodałam kilka suszonych pomidorów:)

Lubię je za rustykalny wygląd, nieregularne kształty i te dziury w środku:)

Polecam też inne przepisy na drożdżowe pieczywo:

• Prosta drożdżowa chałka  
• Chałka waniliowa
• Chałka litewska
• Chleb francuski wiejski na drożdżach 
• Chleb pszenny - baton
  
• Ciabatta
• Maślane rogale z makiem
• Śniadaniowe bułeczki z pestkami dyni
• Bułki z siemieniem lnianym
• Chleb pszenno-owsiany z ziarnami (na drożdżach)
• Nocne kajzerki
• Chałka domowa z kruszonką
   

 

Bułki jak ciabatta

Składniki:

• 250g mąki pszennej chlebowej (albo typ 650)
• 50g mąki pszennej pełnoziarnistej 
  
• 235ml wody 
• 5g świeżych drożdży
• 5g cukru
• 5g soli
• 10ml oliwy 
• opcjonalnie kilka suszonych pomidorów

Zaczyn: wymieszać 100ml wody, drożdże, cukier i 100g mąki, przykryć folią i odstawić do lodówki na 10-12h.
Pozostałą wodę, oliwę, sól i zaczyn wymieszać, wsypać mąkę, wymieszać, odstawić na 20 minut. Po tym czasie wyrobić (można za pomocą robota). Ciasto będzie luźne, lekko klejące. Włożyć do miski, przykryć i odstawić na 30 minut. Na ciasto wyłożyć pokrojone suszone pomidory, zrobić rozciąganie i składanie, odstawić na 30 minut. Rozciągane i składanie powtórzyć jeszcze dwukrotnie. Odstawić do wyrastania. Gdy ciasto co najmniej podwoi objętość, wyłożyć delikatnie na mocno podsypany mąką blat (np semoliną). Z wierzchu również oprószyć mąką.

Rozciągnąć delikatnie na placek ok 25x25cm. Pokroić na 6 bułek i za pomocą skrobki przenieść je na papier do pieczenia.

Piekarnik rozgrzać z blachą w środku do temp. 230stC. Wyrośnięte ciabatty przenieść razem z papierem na łopacie na blachę. Piekarnik spryskać wodą i jeśli nie ma funkcji "para", to wstawić na dno brytfankę z gorącą wodą. Piec z parą ok 15-18 minut w temp 230stC.

Smacznego!

 

Risotto z krewetkami

 

Risotto zawsze wydawało mi się dość skomplikowane w przygotowaniu. Bo trzeba mieszać, dolewać bulionu, znowu mieszać, znów dolewać, mieszać... W praktyce jednak okazało się, że jest łatwe w przygotowaniu i pasują do niego rożne składniki, które decydują o smaku: grzyby, kurczak, groszek, dynia, szpinak, owoce morza. Risotto z krewetkami szczególnie wyróżnia się smakiem i jest na tyle wykwintne, że można przygotować go na uroczystą kolację (nie tylko we dwoje;)

Polecam również przepisy na inne potrawy z ryżem i kaszą:

• Risotto ze szpinakiem 
• Risotto z borowikami i szałwią
• Pilaw z kurczakiem
• Chłopskie kaszotto
• Pęczotto z grzybami i boczkiem  
  
• Pilaw prawie uzbecki 

 

Risotto z krewetkami

Składniki na 2 porcje:

• 300g krewetek (najlepiej świeżych, całych) albo 200g krewetek obranych mrożonych
• 1 nieduża szalotka
• 100g ryżu do risotta (arborio, carnaroli)
• 600ml bulionu warzywnego
• 50ml białego wytrawnego wina
• 1/2 łyżeczki koncentratu pomidorowego
  
• 3 łyżki masła
• 50g tartego parmezanu
• sól
• pieprz
• świeży rozmaryn
  
• opcjonalnie: 1 ząbek czosnku

Krewetki obrać: usunąć głowy i pancerze (nie wyrzucać!), ogon naciąć delikatnie wzdłuż i usunąć układ pokarmowy. Krewetki dokładnie opłukać, osuszyć na papierowym ręczniku.

Głowy i pancerzyki również opłukać, odcedzić na durszlaku. Dodać do bulionu, zagotować, gotować na małym ogniu pod przykryciem ok 5 minut. Następnie bulion przecedzić i wmieszać z koncentratem pomidorowym.

Szalotkę obrać, pokroić drobno. Jeśli dodajemy czosnek, należy go drobno posiekać. W głębokiej patelni rozpuścić 2 łyżki masła, zeszklić cebulę i czosnek (nie rumienić!). Wsypać ryż, smażyć mieszając, aż każde ziarenko będzie otulone masłem. Wlać wino, zredukować na dużym ogniu. Wlać ¼ bulionu, ciągle mieszając gotować, aż płyn się wchłonie. Wlać kolejną cześć bulionu, znów gotować, aż bulion się wchłonie.
Wlać połowę pozostałego bulionu i znów mieszając gotować, aż ryż wchłonie płyn. 

Wlać resztę bulionu, dodać krewetki i kilka listków rozmarynu, pozostałe masło, doprawić solą i świeżo mielonym pieprzem. Gotować ciągle mieszając, aż krewetki będą całe różowe, a danie nabierze kremowej konsystencji. Do risotta dodać starty ser, wymieszać. Gorące risotto wyłożyć na talerze. Podawać z cytryną.
Smacznego!

 

Focaccia z pomidorami

Focaccia to rodzaj włoskiego pieczywa, które zyskało popularność na całym świecie. W samych Włoszech w zależności od regionu focaccia smakuje różnie. Może być pulchna, z dodatkiem oliwek, pomidorów, ziół albo też cienka, skropiona jedynie oliwą i posypana solą. O ile pizzę lubię na cienkim cieście, to focaccię zdecydowanie wolę puszystą:) Poniżej podaję przepis na focaccię na drożdżowym cieście, ale w planach mam też focaccię na zakwasie... 

Polecam również przepisy na pizzę 

• Ciasto na pizzę
• Pizza bianca z białym sosem 
• Pizza z gruszką i szynką dojrzewającą
• Pizza tonno e cipolla - z tuńczykiem i cebulą
  

 

Focaccia z pomidorami

Składniki:

150ml wody

280g mąki (dałam typ 650)

5g świeżych drożdży

0,5 łyżeczki soli

2 łyżki oliwy

dodatki: pomidory koktajlowe, oliwki, cebula, zioła (oregano, cząber, rozmaryn), oliwa, sól gruboziarnista

Wodę, drożdże i 150g mąki wymieszać, przykryć i odstawić na 3-4godziny w temperaturze pokojowej. Następnie dodać pozostałą mąkę, wymieszać (tylko do połączenia składników), przykryć, odstawić na 30 minut. Sól posypać na ciasto, skropić łyżeczką wody, ciasto zagnieść, aż stanie się miękkie i gładkie. Pod koniec wyrabiania dodać oliwę. Uformować kulę, włożyć do naoliwionej miski, przykryć i odstawić na ok 2 godziny, aż podwoi objętość. Ciasto wyjąć z miski, położyć na oprószony mąką blat, rozciągnąć na kształt formy (u mnie blacha do pizzy 32cm Fackelman). Na cieście rozłożyć dodatki - pomidorki, oliwki, pokrojoną cebulę, zioła. Skropić oliwą i posypać solą. 

Piekarnik nagrzać do 250stC (góra+dół), wstawić ciasto, piec ok 10 minut, az stanie się rumiane, włączyć funckę grill, podpiec jeszcze 2-3 minuty. 

Najlepiej smakuje na ciepło. Można podać jako dodatek do sałatki, do potraw z grilla albo jako przekąskę. 

Smacznego! 

 

Sałatka caprese i kilka sekretów jej smaku

Z pomidorami w sezonie jest jak z truskawkami - chciałoby się najeść do syta i na zapas, ale już po miesiącu zaczynam tęsknić za ich smakiem i czekać niecierpliwie na następny rok. 

Sałatka caprese  (czyta się [ka'pre:ze]) to najbardziej znana włoska sałatka. Taka prosta, a tak wyrafinowana w smaku, elegancka w swoim wyglądzie. Jej nazwa sugeruje, że pochodzi ona z wyspy Capri, a połączenie kolorów ma przypominać włoską flagę, podobnie zresztą jak w przypadku pizzy Margherita. We Włoszech podawana jest jako przystawka (antipasti), ale u nas czasem wystarcza na lekką kolację:) 

Zdawałoby się, że przygotowanie caprese to nic trudnego, i tak rzeczywiście jest. Warto jednak zwrócić uwagę na kilka szczegółów, dzięki którym smak sałatki będzie przywoływać beztroskie wakacje w słonecznej Italii;) 

Po pierwsze - mozzarella. Zwykła, z krowiego mleka, ale mozzarella di bufalo również będzie tu pasowała. Ważne, żeby ser był świeży. Taka mozzarella smakuje jak połączenie śmietanki, mleka i jogurtu, jest miękka, włóknista i delikatna. Mozzarellę należy wyjąć z lodówki ok 30 minut przed przygotowaniem sałatki. Ser kroimy w grube plastry (ok 7mm).

Po drugie - pomidory. Muszą być dojrzałe, ale nie za miękkie (te lepiej wykorzystać do zupy lub sosu), mięsiste i dojrzałe w słońcu. Mieszanka kilku gatunków i kolorów - jak najbardziej, choć kolorystycznie nie będzie to już "włoska flaga". Pomidory również kroimy w grube plastry (0,7-1cm).

Po trzecie - bazylia. To nie jest jedynie przyprawa. To esencja caprese! Świeżo zerwane liście Dodajemy je tuż przed podaniem, żeby nie straciły świeżości i nie zwiędły.

Po czwarte - oliwa. Świeża, extra virgine, czyli z pierwszego tłoczenia. 

Wreszcie sól i przyprawy. Najlepiej użyć soli morskiej gruboziarnistej, mieląc ją bezpośrednio na pomidory (nie solimy mozzarelli!). Opcjonalnie możemy dodać również oregano (świeże lub suszone) oraz świeżo mielony czarny pieprz. Tyle. Caperese nie potrzebuje żadnych innych dodatków typu pesto, ocet balsamiczny czy oliwki lub kapary, gdyż mają one swój intensywny smak, który zdominuje delikatną mozzarellę. 

 

Sałatka caprese

Składniki:

• 1 kulka mozzarelli (125g)
• 1-2 mięsiste pomidory (ok 300g) 
• świeża bazylia
• sól morska
• oliwa (2 łyżki)
  
• opcjonalnie: świeżo mielony pieprz, suszone oregano 

Mozzarellę wyjąć z zalewy, pokroić w grube plastry. 

Pomidory umyć, pokroić w grube plastry, jeśli są bardzo soczyste, osączyć układając na papierowym ręczniku. Pomidory ułożyć na talerzu, posypać solą, na pomidorach ułożyć plastry mozzarelli. 

Liście bazylii porwać rekami i rozłożyć na mozzarelli. Opcjonalnie można oprószyć sałatkę odrobiną świeżo mielonego czarnego pieprzu i suszonym oregano.

Sałatkę skropić oliwą. Podawać od razu.

Smacznego!

 

Polecam też inne przepisy na sałatki z pomidorami:

Sałatka z pomidorów z parmezanem 

Panzanella - włoska sałatka z chleba i pomidorów

Sałatka z kaszą bulgur na ciepło

Sałatka tabbouleh

  

Sos a'la bolognese (na dwa sposoby)

Jeśli ma być szybko, prosto i dla całej rodziny, włącznie z niejadkami niezależnie od wieku, pierwsze co przychodzi na myśl to makaron z sosem bolognese. Sos boloński to mielone mięso duszone z warzywami i pomidorami, wykorzystujemy go do lasagne, cannelloni. I choć w kartach restauracji najczęściej widnieje danie "spaghetti bolognese", to moim (mądrym) zdaniem lepiej smakuje z makaronem typu tagliatelle, fettuccine albo nawet penne, gdyż taki makaron ma większą powierzchnię do zanurzenia w sosie.

Najstarszy przepis na ragu bolognese pochodzi z końca XVIII wieku, jego autorem jest Alberto Alvisi, kucharz papieża Piusa VII (kard. Barbanaba Chiaramonti). W 1891 roku Pellegrino Artusi opublikował w swojej książce kucharskiej przepis na maccheroni alla bolognese, czyli makaron po bolońsku, w skład którego wchodziły mięso cielęce, dojrzewający boczek, cebula i marchew. Wszystko miało być mielone, podsmażone na maśle i długo duszone z dodatkiem bulionu. Artusi radził, by smak sosu wzbogacić poprzez dodatek suszonych grzybów, trufli, wątróbki lub śmietanki, ale bez używania sosu pomidorowego. Podawać należało go ze świeżym ugotowanym makaronem tagliatelle i parmezanem. Tak jak każdy z przepisów na znane i popularne dziś potrawy, sos bolognese z czasem uległ modyfikacjom.
W roku 1982 Włoska Akademia Kulinarna opublikowała przepis na klasyczną wersję ragu alla bolognese. Taki sos boloński składa się z mięsa wołowego, surowego dojrzewającego boczku, marchwi, cebuli, selera, wytrawnego białego wina, bulionu, przecieru pomidorowego (passaty), mleka, soli i pieprzu. Co ciekawe, Akademia opublikowała również wersję bolognese dla kuchni amerykańskiej.

W kuchni włoskiej istnieje również ragu napoletano (sos neapolitański), który jest bardzo podobny do bolońskiej wersji. Różni się jednak tym, że zawiera większe kawałki mięsa (nie mielone, jak w ragu bolognese) i ma więcej pomidorowego sosu. Do jego przygotowania nie używa się do niego mleka, a masło zastępowane jest oliwą lub smalcem, dodaje się do niego więcej ziół, jak chociażby bazylię.

Podobno włoscy kucharze doskonale znają różnicę pomiędzy obydwoma rodzajami sosu, natomiast w naszej kuchni często nazwą sos bolognese określany jest sos z mielonego mięsa i passaty pomidorowej, doprawiony ziołami i duszony na winie, niekoniecznie białym.

Co to oznacza w praktyce? Ano to, że każda gospodyni (i ja również) robi go po swojemu, dodając mięso wołowe lub wieprzowe (a nawet drobiowe), dogotowując proporcje warzyw i pomidorów wg własnych upodobań. Idealnie byłoby dusić sos przez 2 godziny, aż nabierze gęstości, aromatu i smaku. Taki sos przygotowuję zazwyczaj do lasagne. Po ugotowaniu można go przełożyć do pojemnika i zamrozić, żeby był pod ręką na zaś, albo zawekować i przechowywać w lodówce kilka tygodni.

Można jednak pokusić się o szybszą wersję sosu bolognese, wtedy przygotowanie zajmie nam pół godziny.

Poniżej znajdziecie obie wersje - na szybki obiad oraz na gotowanie w stylu slow. Którą wybieracie?;)

Polecam również inne przepisy na makaron z sosem:

• Tradycyjna carbonara
• Gnocchi z sosem pomidorowym i serem
• Spaghetti z pesto
• Tagliatelle z krewetkami i pomidorami
• Makaron z kurczakiem, szpinakiem i suszonymi pomidorami
• Conchiglioni (muszle) nadziewane ricottą i łososiem
• Tagliatelle z krewetkami w winie
• Makaron z warzywami w winnym sosie
• Makaron ze szpinakiem i kurczakiem

Tradycyjny sos bolognese

Składniki:

500g mięsa wołowego (karkówka, łopatka)
100g surowego dojrzewającego boczku (ostatecznie można zastąpić surowym wędzonym)
1 duża cebula

2 łodygi selera naciowego

2 marchewki
500ml passaty pomidorowej
100ml białego wytrawnego wina
3 łyżki masła klarowanego
2 liście laurowe
pieprz

Cebulę obrać, pokroić w kostkę. Seler pokroić w kawałki ok 0,5cm. Marchew obrać i zetrzeć na dużych oczkach
Boczek pokroić w drobną kostkę.
Mięso zmielić. 
W garnku lub głębokiej patelni z grubym dnem rozgrzać masło, zrumienić boczek, dodać warzywa, smażyć, mieszając, aż cebula się zeszkli. Dodać mielone mięso, smażyć, mieszając, aż mięso stanie się szare. Wlać wino, dusić ok 10minut. Dodać passatę, liść laurowy, dusić na małym ogniu pod przykryciem aż sos odparuje (ok godziny). Podczas gotowania kilka razy sos wymieszać. Pod koniec doprawić solą i pieprzem. Opcjonalnie można dodać zioła (tymianek, oregano, bazylia).

Sos alla bolognese na szybko:

Składniki:
500g mielonego mięsa z indyka (lub wieprzowego)
1 duża cebula

2 marchewki

1 duży ząbek czosnku

500ml passaty pomidorowej lub puszka krojonych pomidorów
3 łyżki oleju lub oliwy
kilka gałązek tymianku (lub 1 łyżeczka suszonego)

świeża bazylia

sól

pieprz

Cebulę obrać, pokroić w kostkę. Czosnek obrać i posiekać. Marchew obrać i zetrzeć na dużych oczkach
W garnku lub głębokiej patelni z grubym dnem rozgrzać olej, dodać warzywa, smażyć, mieszając, aż cebula się zeszkli. Dodać mielone mięso, smażyć, mieszając, aż mięso stanie się szare. Dodać pomidory, gałązki tymianku, dusić na małym ogniu pod przykryciem aż sos odparuje (ok 20 minut). Podczas gotowania kilka razy sos wymieszać. Pod koniec doprawić solą i pieprzem. Opcjonalnie można dodać świeżą bazylię.

Sos podawać z ugotowanym makaronem, najlepiej szerokimi wstążkami (tagliatelle, fettuccine), posypany serem parmezan.

Smacznego!

Tortellini in brodo oraz Torrone blanco

Warsztaty kulinarne Sokołów – Boże Narodzenie

Przepisy Matteo Brunetti, gościa specjalnego warsztatów

 

 

TORTELLINI IN BRODO

Składniki na wywar:

Łopatka wołowa Sokołów 500 g

Mostek wołowy Sokołów 400 g

Marchewka 100 g

Seler naciowy 60 g

Cebula biała 100 g

Pomidory malinowe 150 g

Oliwa 40 g

Sól, pieprz do smaku

Kilka liści laurowych

Składniki na tortellini:
Do świeżego makaronu:
Mąka pszenna 500 – 400 g
Jajka – 4-5 sztuk

Do farszu:
Polędwica wołowa Sokołów 100 g
Schab wieprzowy Sokołów 100 g
Szynka sarmacka Sokołów 100 g
Parmezan 200 g
Masło 20 g
1 duże jajko
Gałka muszkatołowa
sól, pieprz, oliwa

Przygotowanie wywaru:

Do bardzo dużego garnka wkładamy wszystkie składniki grubo pokrojone i obrane, wlewamy wodę i zagotowujemy. Jeżeli wytworzy się pianka, zdejmujemy ją chochlą. Gotujemy długo, na wolnym ogniu.

Przygotowanie tortellini:

Najpierw przygotowujemy ciasto do makaronu - mieszamy mąkę z jajkami i zagniatamy, aż będzie gładkie. Przykrywamy folią i wstawiamy do lodówki na 20 minut. Do farszu kroimy wszystkie mięsa (oprócz wędlin) w kostkę, smażymy na patelni z masłem, aż wypuści wszystkie soki. Czekamy, aż ostygnie i blendujemy razem z wędlinami, parmezanem, solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Rozwałkowujemy makaron do ok. 0,6 mm czyli bardzo cienko. Kroimy ciasto w kwadraty 4x4 cm. Wykładamy na każdy kwadrat pół łyżeczki farszu i zamykamy najpierw na trójkąt, potem lekko rolujemy do połowy trójkąta i zawijamy dookoła palca, łączymy 2 końcówki. Gotujemy w wywarze i podajemy bezpośrednio po ugotowaniu.

TORRONE BIANCO MORBIDO

Składniki:

Cukier biały 220 g

Miód z akacji (lub jak najjaśniejszy) 150 g

Białko z jednego jajka

Migdały bez skórki 200 g

Pistacje nie solone 70 g

Orzechy laskowe 80 g

Woda 70 g

Cytryna 1 szt.

2 duże opłatki cukiernicze (format A4 lub A3)

Przygotowanie:

Wszystkie bakalie wkładamy do piekarnika (100°C). W robocie kuchennym ubijamy białko z małą ilością cukru. W rondelku podgrzewamy resztę cukru z wodą i dwoma łyżkami miodu na średnim ogniu. W drugim rondelku podgrzewamy resztę miodu, również na średnim ogniu. Miód musi osiągnąć 124°C, a cukier 144°C. Gdy osiągną temperaturę, dolewamy małym strumieniem miód do białka, cały czas ubijając, a następnie cukier. Dodajemy też skórkę z jednej cytryny. Wyłączamy robota kuchennego i dodajemy wszystkie bakalie, a następnie mieszamy szpatułą. W brytfance wykładamy jedną warstwę opłatka, na to masę białą i przykrywamy drugą warstwą opłatka. Nakrywamy folią i wstawiamy do lodówki na kilka godzin, lub trzymamy w temperaturze pokojowej przez całą noc.