Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pasty. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pasty. Pokaż wszystkie posty

środa, 17 września 2025

Adżika – kaukaska pasta z papryki i pomidorów


Adżika – słiok na stole wśród warzyw, w słoiku kaukaska pasta z papryki
 

Adżika – kaukaska pasta z papryki i pomidorów [przepis krok po kroku]

Adżika to aromatyczna, pikantna pasta kaukaska z papryki, czosnku i przypraw, szczególnie popularna w Gruzji i Abchazji. Jej smak to połączenie ostrej papryki, czosnku, soli i aromatycznych ziół, które tworzą intensywną, głęboką kompozycję – idealną jako dodatek do mięs, warzyw i pieczywa.

Ciekawostka: adżika powstała w Abchazji, gdzie pasterze zabierali ją ze sobą w góry jako dodatek do chleba i sera – dzięki niej nawet najprostszy posiłek stawał się ucztą. Tradycyjnie przygotowuje się ją z papryki chili, ziół i soli, ale można też spotkać wersje łagodniejsze z pomidorami lub mocno ogniste, które naprawdę rozgrzewają.

Jeśli lubisz ostre dodatki, które potrafią obudzić najbardziej senne kanapki – adżika domowa jest dla Ciebie! Ta pasta z papryki i pomidorów ma w sobie wszystko: ogień, aromat i głębię smaku. Idealnie pasuje do grillowanego mięsa, pieczonych warzyw, a nawet jako smarowidło do chleba. Najlepsze jest to, że możesz przygotować ją samodzielnie i dopasować ostrość do własnych upodobań – od lekkiej pikanterii po prawdziwą wulkaniczną lawę.

U mnie wersja z pomidorami jest nieco łagodniejsza i już została okrzyknięta lepszym wynalazkiem niż ketchup!

 

Polecam również inne przepisy an domowe przetwory :

 


Składniki na domową adżikę z pomidorów i papryki

  • 2 kg pomidorów (np. lima)

  • 2 kg czerwonej papryki

  • 300 g papryczek chili

  • 300 g czosnku

  • 50 g soli

  • 100 g cukru

  • 50 ml octu jabłkowego 

  • 30ml oleju
  • 15 g zmielonych nasion kolendry

  • 30 g chmeli suneli (lub mieszanka: uccho suneli, bazylia, cząber, majeranek, pietruszka, koper, kolendra)

  • Opcjonalnie: 2 jabłka antonówka


Jak zrobić adżikę krok po kroku

  1. Paprykę oczyścić z gniazd nasiennych. Czosnek obrać.

  2. Wszystkie warzywa (i opcjonalnie jabłka) zmielić w maszynce do mięsa na średnim sitku.

  3. Przełożyć do garnka, dodać sól, cukier, ocet, olej, zioła i przyprawy.

  4. Gotować na średnim ogniu, mieszając od czasu do czasu, aż sos nabierze odpowiedniej gęstości (u mnie to zajęło ok. 1,5 godziny).

  5. Gorący sos przełożyć do wyparzonych słoików, zakręcić i odstawić do góry dnem do ostygnięcia.


Jak przechowywać adżikę

  • Adżikę w słoikach przechowywać w chłodnym miejscu (np. w piwnicy).

  • Po otwarciu przechowywać w lodówce.


Zastosowanie domowej adżiki

  • Do grillowanego mięsa i kiełbasek

  • Na kanapki i pieczywo

  • Do pieczonych warzyw

  • Jako pikantny dodatek do sosów i dipów


Smacznego!

Adżika – przepis krok po kroku na ostrą, kaukaską pastę z papryki

 

środa, 19 kwietnia 2023

Konfitowany czosnek

Konfitowany czosnek

 To była miłość od pierwszego kęsa! Czosnek konfitowany w oliwie jest po prostu pyszny. Traci swoją ostrość, jego smak staje się łagodniejszy, słodszy, a konsystencja kremowa i delikatna. Nie podrażnia żołądka, nie pachnie tak intensywnie. Uwielbiam rozsmarować kilka ząbków na podpieczonej kromce chleba, posypać solą... i zajadać z ogromną przyjemnością;) 

Zamiast oliwy można użyć oleju.

Słoiczek takiego czosnku będzie również wspaniałym prezentem dla każdego smakosza.

Polecam również inne przepisy na kanapkowe pasty:

 
Konfitowany czosnek

Konfitowany czosnek

Składniki:

  • czosnek
  • oliwa lub olej
  • kilka gałązek tymianku
  • gałązka rozmarynu

Ząbki czosnku obrać, razem z ziołami włożyć do naczynia żaroodpornego (albo rondla z metalową rączką), zalać oliwą, żeby cały był zanurzony. Wstawić do nagrzanego piekarnika, piec ok godziny w temp 120stC. 

Upieczony czosnek powinien być miękki, kremowy. Po ostudzeniu przełożyć do słoika, przechowywac w lodówce. 

Czosnek możne przygotować również na kuchence w małym garnku lub rondelku. Czosnek włożyć do garnka, zalać oliwą, przykryć pokrywką i gotować na małym ogniu ok 40 minut, aż będzie miękki.

Uwaga: oliwa w lodówce może zgęstnieć, po ogrzaniu w temp pokojowej znów stanie się płynna i przezroczysta. 

Smacznego!

Konfitowany czosnek
Konfitowany czosnek

środa, 4 stycznia 2023

Pasta z wędzonej makreli z pieprzem

Pasta z wędzonej makreli


Pasta z wędzonej makreli

 

Pasta z wędzonej makreli jest świetnym pomysłem na kolację, ale sprawdzi się również jako przekąska na imprezach. Może być również traktowana jako sałatka;)

Przygotowałam ją z dodatkiem czerwonego pieprzu - pycha! 

 

Polecam również inne pasty kanapkowe

Pasta z wędzonej makreli

Kanapkowa pasta śledziowo-jajeczna

Pasta z buraka i słonecznika 

Pasta z awokado z serkiem 

 

Pasta z wędzonej makreli z pieprzem

Składniki:
  • 1 wędzona makrela (ok 300g)
  • 2 kiszone ogórki
  • 100g żółtego sera
  • 2 łyżki majonezu
  • czerwony pieprz do smaku
  • natka pietruszki lub szczypiorek


Makrelę obrać dokładnie z ości, rozdrobić widelcem.

Ogórki pokroić w drobną kostkę, odcisnąć. Ser zetrzeć na dużych oczkach. Doprawić do smaku czerwonym pieprzem, dodać majonez i wymieszać. Posypać posiekana natką pietruszki lu szczypiorkiem.

Smacznego:) 

Pasta z wędzonej makreli

poniedziałek, 23 maja 2022

Pesto z liści rzodkiewki

 

Pesto z liści rzodkiewki


 Co zazwyczaj robicie z liśćmi rzodkiewki? Oczywiście mam na myśli te ekologiczne, niepryskane, z własnego ogródka lub kupione na targu od zaufanej osoby. Ja dodaję je do sałatki albo robię pesto. Takie pesto z liści rzodkiewki to smakowity dodatek do makaronu czy kanapek.
A rzodkiewkę z powodzeniem można uprawiać nawet w skrzynkach na balkonie:)

Polecam również pesto z liści rzodkiewki i rukoli

Pesto z liści rzodkiewki

Składniki:

pęczek liści rzodkiewki
kilka liści czosnku niedźwiedziego
pół pęczka natki pietruszki
3 łyżki oleju lub oliwy
3 łyżki pestek słonecznika
sól i pieprz
sok z cytryny
opcjonalnie: 2 łyżki tartego parmezanu


Liście umyć, osuszyć. Pestki podprażyć na suchej patelni.
Wszystkie składniki umieścić w kielichu blendera, miksować na pastę.
Pesto przełożyć do słoika, przechowywać w lodówce.
Pysznie dopełnia smak grillowanych szaszłyków, grzanek lub kanapek.

Smacznego! 


Pesto z liści rzodkiewki

pesto z liści rzodkiewki

poniedziałek, 23 listopada 2020

Pasta z buraka i słonecznika

 

Pasta z buraków i słonecznika

W kalendarzu nietypowych świąt jutro przypada dzień buraka. Gdyby spytano mnie za co lubię buraki, powiedziałabym, że za... kolor. I to wcale nie oznacza, że nie lubię ich smaku lub nie doceniam właściwości odżywczych i zdrowotnych. Burak... i przed oczami mam pełną miskę czerwonego barszczu, sałatki z buraków, szklankę zakwasu albo bardziej nowocześnie - pastę ze słonecznikiem i burakiem. Taka pasta to świetny dodatek do kanapek albo przekąska do krakersów czy paluszków chlebowych. 

Polecam również inne "buraczane" przepisy:

Pasta z buraka i słonecznika 

Składniki:

2 pieczone buraki (ok 200g)

2/3 szklanki pestek słonecznika

1/4 szklanki siemienia lnianego

1 łyżka oliwy

sól

sok z cytryny

opcjonalnie: ząbek czosnku, nasiona czarnuszki

pestki słonecznika zalać wodą, odstawić na kilka godzin, wodę zlać. 

Buraki pokroić w kostkę. Razem z pestkami i siemieniem włożyć do pojemnika blendera, wlać oliwę, zmiksować na pastę. Doprawić do smaku. Opcjonalnie można dodać przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku, nasiona czarnuszki. 

Smacznego! 

Pasta z buraków i słonecznika (2)
Pasta z buraków i słonecznika (2)


 

wtorek, 4 sierpnia 2020

Pasta z awokado z serkiem


Pasta z awokado z serkiem
Pasta z awokado z serkiem

Awokado (inaczej smaczliwka to owoc stosunkowo nowy w diecie wielu Polaków. I choć na sklepowych półkach pojawił się dość dawno, to dla niektórych jego smak wciąż pozostaje nieodkryty. Gdyby poproszono mnie opisać smak awokado, miałabym problem - bo awokado smakuje jak... awokado. Nie ma wyrazistego smaku, nie ma w sobie słodyczy czy kwasowości, nie jest gorzkie ani ostre. Jest delikatne, kremowe, aksamitne, ale żeby tak smakować musi być przede wszystkim dojrzałe. W sklepach dostępnych jest kilka gatunków awokado, m.in. Hass, Lamb Hass, Gwen, Reed, Sharwil, Bacon, Zutano. Różnią się smakiem, kształtem, kolorem miąższu, zawartością tłuszczów. Najłatwiej odróżnić awokado Hass, gdyż ma ciemną (fioletowo-zieloną lub brązową) twardą skórkę, która przypomina skorupę.
Awokado to niezwykle zdrowy owoc, zawiera nienasycone tłuszcze, z czego większość stanowią tłuszcze jednonienasycone, dlatego pomaga obniżyć poziom złego cholesterolu. Poza tym bogate jest w witaminy A, E, C, grupy B, potas.
Jak zatem wybrać awokado, które będzie kremowe? Musi być miękkie, ale nie przejrzałe. Owoc sprawdzamy delikatnie dotykając palcami. To ważne, nie wolno awokado zgniatać i ściskać, ponieważ w tych miejscach miąższ stanie się ciemny. Twarde, niedojrzałe owoce są bez smaku, nie da się wyjąć miąższu, a obieranie ich nożem kompletnie mija się z celem. Kupując twarde owoce, można pozostawić je, aby dojrzały w temperaturze pokojowej, najlepiej umieścić je wśród innych owoców (jak np jabłka, banany), ponieważ etylen przyśpiesza dojrzewanie.
Wybierając owoce warto zwrócić uwagę na skórkę - powinna być równomiernie zielona, bez ciemnych plam i wgnieceń. W dojrzałym awokado szypułkę łatwo da się usunąć, a obszar pod nią powinien być zielony. Jeśli szypułka odchodzi z trudem, a pod nią jest jasny miąższ, takie awokado jest niedojrzałe, z kolei jeśli szypułka sama odpada i pod nią zobaczymy czarną plamę - takie awokado już zaczęło się psuć.
Miękkie awokado nadaje się do jedzenia od razu. Wystarczy przekroić je na pół, trzymając rękami przekręcić połówki w odwrotnym kierunku, a pestkę można usunąć wbijając w nią nóż. Sposób z nożem jest jednak niebezpieczny, dlatego polecam użyć bezpieczniejszego narzędzia, np. łyżki  albo specjalnego przyrządu, za pomocą którego nie tylko przekroimy owoc na pół, ale także wyjmiemy pestkę i oddzielimy miąższ, zostawiając skórkę, oraz rozgnieciemy go na pastę.
Z awokado można przygotować mnóstwo potraw, jak chociażby zapiekane połówki awokado z jajkiem, pesto do makaronu, dodać do kanapek lub sałatek albo zrobić guacamole lub inną pastę, a nawet krem na deser. Pamiętajcie tylko, że awokado szybko ciemnieje, więc lepiej takie pasty przygotowywać tuż przed podaniem. Jeśli jednak nie mamy takiej możliwości, do przygotowanej pasty lub sałatki można włożyć pestkę z awokado, dzięki czemu miąższ owocu nie ściemnieje tak szybko.
Ja przygotowałam pastę z awokado z dodatkiem serka śmietankowego i podałam z chlebkami pieczonymi na patelni.
W przygotowaniu pasty pomogło mi urządzenie do awokado firmy Fackelmann. 

Pasta z awokado z serkiem

Składniki:
1 dojrzałe awokado
1 ząbek czosnku
1/4 cebuli szalotki
sok z cytryny
2 łyżki serka śmietankowego
sól
opcjonalnie: ostra papryka, natka pietruszki lub kolendra

Awokado przekroić, usunąć pestkę, wydrążyć miąższ, rozgnieść. Czosnek przecisnąć przez praskę. Do awokado dodać czosnek, posiekaną szalotkę, serek, doprawić sokiem z cytryny, solą. Wymieszać.
Smacznego!

 
Pasta z awokado z serkiem
Pasta z awokado z serkiem

piątek, 16 listopada 2018

Pasta z wędzonej makreli




Zdecydowanie zaliczam się do miłośników wszelakich smarowideł kanapkowych. Najczęściej robię różne pasty a'la hummus, wariacji na ich temat jest bez liku. Lubię też pasty jajeczne i rybne. Ta pasta z wędzonej makreli bardziej przypomina chyba sałatkę, pokrojone w drobna kostkę ogórki przyjemnie chrupią, a suszone pomidory dodają charakteru.
 

Polecam również inne pasty kanapkowe:

Pasta z wędzonej makreli z pieprzem

Kanapkowa pasta śledziowo-jajeczna

Pasta z buraka i słonecznika 

Pasta z awokado z serkiem 

 

Pasta z wędzonej makreli 

Składniki:
1 wędzona makrela (ok 300g)
2 kiszone ogórki średniej wielkości
100g żółtego sera
2 łyżki majonezu
4 suszone pomidory
pieprz do smaku
sok z cytryny
słodka papryka

Makrelę obrać dokładnie ze skóry i ości. Ogórki pokroić w drobną kostkę, odcisnąć z nadmiaru soku. Pomidory pokroić w kostkę. Ser zetrzeć na dużych oczkach.
Wszystkie składniki wymieszać, doprawić do smaku pieprzem, sokiem z cytryny, papryką.
Przechowywać w lodówce.
Smacznego:)



piątek, 9 listopada 2018

Pasta grzybowa do słoików na zimę


 
Tegoroczna jesień rozpieszcza (i rozpuszcza) nas nie tylko pogodą, ale i darami lasu. Nie pamiętam takiego roku, żeby w listopadzie zbieraliśmy grzyby. I choć znawcy mówią, że już się kończą, to w miniony weekend jeszcze zdążyliśmy zaopatrzyć się w opieńki. Myślałam nad zamarynowaniem, ale to były przeważnie duże egzemplarze, więc postanowiłam przerobić je na pastę. Można do niej wykorzystać także inne grzyby leśne, za każdym razem smak i aromat będą przypominać tę słoneczną jesień:) Pasta z opieniek jest po prostu pyszna. Otworzę zimą taki słoiczek, posmaruje grubo pastą kromkę chleba... 


Pasta grzybowa do słoików na zimę

Składniki (na 7 słoików 200ml):
1,5kg ugotowanych opieniek
2 cebule
1 marchew
4 ząbki czosnku
sól
pieprz
100ml oleju
2 łyżki koncentratu pomidorowego (można pominąć)
1 łyżka cukru
1 łyżka majeranku
3 liście laurowe 

Opieńki dobrze osączyć.
Cebulę obrać, pokroić w kostkę. Marchew obrać i zetrzeć na dużych oczkach. Czosnek posiekać.
Na patelnię wlać olej, zeszklić cebulę, dodać marchew i czosnek, smażyć mieszając, aż warzywa zaczną się rumienić. Ostudzić.
Opieńki i warzywa przepuścić przez maszynkę do mięsa, przełożyć do garnka, doprawić do smaku cukrem, solą i pieprzem, dodać liście laurowe. Gotować na małym ogniu często mieszając, żeby pasta się nie przypaliła (ok 30 minut). Pasta powinna dobrze odparować, żeby nie była za rzadka. Dodać koncentrat pomidorowy i majeranek. Wymieszać i gotować jeszcze 10 minut.
Gorącą pastę nakładać do wyparzonych słoików, zakręcić.
Pasteryzować na mokro przez 15 minut.
Przechowywać w chłodnym miejscu.
Smacznego!



poniedziałek, 23 lipca 2018

Hummus z bobu



Bob polubiłam niedawno, kilka lat temu. Nie był to kulinarny koszmar dzieciństwa, po prostu nie jadłam go wcześniej. A gdy spróbowałam, odkryłam dla siebie nowy, ciekawy smak i mnóstwo możliwości wykorzystania go w potrawach. Najprościej byłoby ugotować i podać bób z masłem i bułką tartą, ale można przecież zrobić sałatkę, jajecznicę, pierogi, zupę. Jak każde warzywo strączkowe, bób też świetnie nadaje się do przyrządzania wszelakich past, wiec ostatnio zajadamy się hummusem z bobu.
Przepis jest prosty, a przygotowanie pasty zajmuje dosłownie kilka chwil, jeśli mamy ugotowany wcześniej bób.




Hummus z bobu

Składniki:
500g bobu
2 łyżki tahini (pasty sezamowej)
3 łyżki oliwy
sok z połowy cytryny
1-2 łyżki jogurtu 
sól
pieprz
kumin
papryka słodka

Bób ugotować w lekko osolonej wodzie do miękkości (ok 10-15 minut), odcedzić, ostudzić, obrać ze skórek.
Wszystkie składniki (oprócz przypraw) umieścić w blenderze, zmiksować na jednolitą pastę. Gdyby pasta była za gęsta, podczas miksowania można dolać jeszcze trochę jogurtu. Doprawić do smaku solą, pieprzem, kuminem i papryką.
Przechowywać w lodówce.
Smacznego!


piątek, 26 stycznia 2018

Hummus z pieczoną papryką




Hummus. Można pójść i kupić w sklepie. Jeśli jednak chcemy, żeby był dosmakowany po naszemu, nie pozostaje nic innego, jak ... pójść do sklepu;) Po puszkę cieciorki i dorodną słodką czerwoną paprykę, oczywiście. Od pewnego czasu idę na łatwiznę, kupując gotową cieciorkę, boję się po prostu, że apetyt na chrupiąca grzankę z nieprzyzwoicie grubą warstwą hummusa minie albo zostanie zepchnięty gdzieś głębiej na rzecz chwilowej, dajmy na to czekoladowej, pokusy. 
Dlatego zawsze kupuję jedną puszkę na zaś, na wypadek gdyby moje śliniaki ożywiły się na myśl o hummusie, żeby w takim momencie dogodzić sobie i pozostałym tajemnym zjadaczom tej pysznej pasty:) 


Składniki:


1 puszka cieciorki
1 łyżka tahini
1 czerwona papryka
3 łyżki oliwy
sok z połowy cytryny
1/2 łyżeczki kuminu
1 ząbek czosnku
szczypta soli
czarny pieprz świeżo mielony
szczypta chili

Paprykę upiec na grillu lub w piekarniku (temp. 200st, funkcja grill, 15 minut), jeszcze gorąca włożyć do woreczka, zostawić do wystudzenia (ułatwi to usunięcie skórki). Następnie zdjąć skórkę, paprykę pokroić w kostkę.
Cieciorkę, sok z cytryny, oliwę, tahini, czosnek i paprykę zmiksować na jednolitą gładką pastę, doprawić do smaku i dokładnie wymieszać.
Przechowywać w lodówce.


wtorek, 14 listopada 2017

Kanapkowa pasta śledziowo-jajeczna

Kanapkowa pasta śledziowo-jajeczna

Wiedziałam, że tak będzie. Po prostu czułam to i tylko czekałam na potwierdzenie mojej teorii. W sumie żadna to niepodparta faktami teoria, to już stało się normą, powtarzająca się z roku na rok. O czym mówię? O świąteczne ofercie w sklepach. Zaledwie minął Dzień Wszystkich Świętych, a duże sieci w swoich sklepach już wystawiają bombki, girlandy, choinki. Nie, nie dziwi mnie to już nawet. I nie, nie irytuje mnie to. Po prostu przechodzę obojętnie, zostawiając sobie na później okazję  buszowania wśród choinek. Bardziej jednak bawią mnie usłyszane gdzieś w tłumie komentarze typu: "o, dopiero połowę listopada mamy, a już wyłożyli dekoracje świąteczne. Wszystko, żeby na klientach zarobić. Ale chodź, zobaczymy te srebrne śnieżynki. Będą nam pasować do wystroju..." 
Ja nawet jeszcze nie myślałam nad świątecznym menu. Za wcześnie:) 
Natomiast na kanapkową pastę śledziowo-jajeczną zawsze jest pora. Przepis ten lata temu został wymyślony przez moją mamę, która chcąc zrobić słynną "szubę" po otwarciu lodówki stwierdziła, że parowane buraki gdzieś (nomen omen) wyparowały. A że mama jak na tamte trudne czasy miała niesamowity zmysł kulinarny i potrafiła ugotować nawet zupę na gwoździu, to z ostałych jajek, śledzi oraz kilku gotowanych marchewek w mig powstała pyszna pasta. Wertując ostatnio swój stary kajet z przepisami natknęłam się na ten przepis, a na myśl o smaku pasty śliniaki się obudziły;) Moja pamięć mnie nie zmyliła - pasta smakuje wyśmienicie.
A tu znajdziecie inne przepisy na śledzie.
Składniki:
3 jajka ugotowane na twardo
2 ugotowane marchewki (ok 200g)
200g filetów śledziowych a'la matjas 
 100g serka topionego (najlepiej miękkiego, tzw. serdelek)
szczypiorek z jednej dymki
pierz czarny świeżo mielony

Śledzie osączyć z oleju. Posiekać bardzo drobno. Można również rozdrobnić śledzie blenderem poprzez pulsacyjne wciskanie guzika - chodzi o to, by śledzie były rozdrobnione, ale nie papkowate*.
Jajka obrać ze skorupek, rozgnieść widelcem.
Marchew obrać, rozgnieść widelcem.

Szczypiorek posiekać.
Wszystkie składniki - śledzie, jajka, marchew, szczypiorek i serek - wymieszać na pastę, doprawić pieprzem i najlepiej odstawić na godzinę, żeby smaki się przegryzły.
Gotową pastę można przechowywać w lodówce 2-3 dni.

*Opcjonalnie: śledzie, marchew i jajka można zmielić w maszynce do mięsa.

Smacznego!

Kanapkowa pasta śledziowo-jajeczna


 
Kanapkowa pasta śledziowo-jajeczna


wtorek, 10 października 2017

Domowy paprykarz szczeciński

 Domowy paprykarz szczeciński

Pierwsze skojarzenie, gdy słyszę słowo "paprykarz"? - szczeciński, oczywiście;) Całkiem słusznie, gdyż pod taką nazwą w 1967 roku pojawiła się konserwa rybna, produkowana przez zakład rybacki Gryf ze Szczecina. Paprykarz był racjonalizatorskim sposobem na wykorzystanie ścinków
po wykrawaniu kostki rybnej z zamrożonych bloków, a przepis bazował na afrykańskiej potrawie czop-czop, w skład której wchodziły ryby (np. pagrus - kuzyn dorady), ryż oraz pima - bardzo ostra przyprawa. Początkowo paprykarz zawierał 50% mięsa ryb z połowów afrykańskich, pomidorowy przecier sprowadzany z Bułgarii, Węgier i Rumunii, ryż, cebulę, ostrą paprykę pima, przyprawy i olej. Z czasem jednak z powodu wojny domowej w Nigerii utracono łowiska w Afryce Zachodniej i polska flota rybacka zmuszona była zmienić miejsce połowów. Wraz z kryzysem gospodarczym w latach 80-tych pogorszyła się jakoś paprykarza, często zamiast ryb dodawano do niego rybie odpady, a ryz zastąpiono pęczakiem. Mówiono wtedy, że do konserw z paprykarzem dodawano też wycofaną ze sprzedaży z powodu pasożytów rybę błękitek. W latach 90-ch na rynku spotkać można było kilka konserw pod nazwą "paprykarz szczeciński", które nie koniecznie były produkowane w Szczecinie. Natomiast od 2010 roku paprykarz szczeciński zyskał tytuł produktu tradycyjnego. 
Zapewne receptura mojego paprykarza odbiega od oryginału wymyślonego przez Wojciecha Jakackiego w 1965 roku, ale taki smak w zupełności zadowala moje kubki smakowe;) 
Słoiki z paprykarzem można zapasteryzować, taka konserwa przyda się na później, np. podczas wyjazdów. Słyszałam, że kiedyś to dopiero był paprykarz, a te dzisiejsze konserwy to już nie ten smak. Ale czy ten z dawniejszych czasów smakował tak pysznie, jak ten co sama robię?;)

Domowy paprykarz szczeciński

Domowy paprykarz szczeciński 

Składniki (na 6 słoików po 200ml):
2 wędzone makrele (ok 600g)
100g ryżu (białego lub jaśminowego)
2 cebule (ok 300g)
2 marchwi (ok 200g)
1 czerwona papryka (ok 100g)
1 nieduża papryczka chili
1 op. (500ml) przecieru pomidorowego
3-4 łyżki oleju 
1 łyżka słodkiej papryki
1 łyżeczka pieprzu ziołowego
sól
pieprz czarny

Makrelę obrać ze skóry, wyjąć dokładnie wszystkie oście.
Marchew obrać, zetrzeć na dużych oczkach. Paprykę również zetrzeć na dużych oczkach lub pokroić w drobną kostkę, chili posiekać. 
Cebulę pokroić w drobną kostkę, zeszklić na oleju. Dodać marchew i paprykę, smażyć mieszając przez kilka minut, dodać przecier pomidorowy, dusić pod przykryciem aż warzywa będą miękkie (ok 15 minut), a sos zgęstnieje. 
Ryż ugotować al dente, odcedzić, dodać do warzyw, wymieszać.
Makrelę dodać do warzyw z ryżem, całość doprawić, wymieszać. Po wystudzeniu przechowywać w lodówce.
Paprykarz można zapasteryzować: pastą wypełnić słoiki, zakręcić. Słoiki pasteryzować na mokro 30 minut.
Smacznego!


Domowy paprykarz szczeciński